Waymo-co-CEO Dmitri Doliov nam geen blad voor de mond. Tijdens een recent optreden op de Startup School van Y Combinator betoogde hij dat autonome aandrijfsystemen met alleen camera’s tegen een hard veiligheidsplafond aanlopen. Het doel was duidelijk. Hij zei de naam van Tesla niet. Dat was niet nodig.
Elon Musk noemt lidar sinds 2019 een ‘dwaze boodschap’. Musk noemde sensoren ‘duur en onnodig’. Hij verklaarde dat elk bedrijf dat op lidar vertrouwde ‘gedoemd’ was. Menselijke bestuurders gebruiken twee ogen. Mensen hebben ook remmen en stuurwielen in hun ledematen. Die logica geldt niet voor zelfrijdende auto’s.
Dolgov is het niet eens met deze vereenvoudiging. Mensen rijden met ogen. Als het doel is om een rijhulpfunctie te bouwen die ongeveer overeenkomt met menselijke prestaties, kunnen camera’s voldoende zijn. Het probleem begint wanneer je volledige autonomie wilt. Je hebt sterk bovenmenselijke prestaties nodig. Zwakke detectie leidt tot een veiligheidscurve die veel te vroeg vlak wordt.
De natuurkunde van slecht weer en stroomuitval
Camera’s leveren kleurgegevens met hoge resolutie. Ze zien hoe de wereld eruit ziet. Ze meten de afstand niet rechtstreeks. Lidar brengt de 3D-wereld in kaart. Radar meet de snelheid rechtstreeks. Deze twee technologieën functioneren ook in het donker. Ze werken bij verblinding. Ze snijden door mist, regen en sneeuw waar optische sensoren falen.
Waymo combineert ze alle drie. De verwerkingssystemen zijn gescheiden. Gegevens worden later samengevoegd tot een compleet milieubeeld. Dit is niet alleen maar redundantie omwille van het feit. Elk sensortype brengt unieke natuurkunde met zich mee.
Overweeg een stofstorm in Phoenix. Camera’s zien nauwelijks iets. Lidar identificeerde voetgangers duidelijk. De auto zag de dreiging. De dode hoek van de camera werd een situatie van leven of dood.
“Als het doel ongeveer zou zijn om de menselijke prestaties te evenaren… dan is dat een heel redelijke manier.” – Dmitri Dolgov
Dit onderscheid is van belang. Het scheidt geassisteerd rijden van echte robotaxis. Tesla zette het bedrijf in op pure visie. Wayme zet in op sensorfusie. De resultaten onder extreme omstandigheden vertellen het verhaal.
De exponentiële ladder van negen-negen
Betrouwbaarheid bij autonoom rijden is niet lineair. Het is exponentieel. Dolgov beschrijft een ‘exponentiële ladder van negen-negen’. Elke extra negen vergt tien keer meer inspanning.
Een systeem dat 99% van de tijd werkt, ziet er geweldig uit in een demo. Het faalt in de echte wereld op grote schaal. Dat foutenpercentage van 1% levert honderden, zo niet duizenden crashes op. Echte wegen zijn geen gecontroleerde testbanen. Mensen maken fouten. Dat geldt ook voor machines. Maar autonome voertuigen kunnen zich niet de foutmarge veroorloven die menselijke bestuurders krijgen.
Tesla zou kunnen bewijzen dat de sceptici ongelijk hadden. Eenvoud kan krachtig zijn. Minder bewegende delen betekent vaak lagere kosten. Maar het veiligheidsargument wordt steeds luider. De technologie die de demo wint, houdt de passagiers mogelijk niet veilig. De tijd zal leren welke aanpak overleeft.
Foto’s: WAYMO
