Chery gaat failliet in Japan. Niet alleen. Ze brachten vrienden mee.
Goed. Bedrijfspartners, eigenlijk.
Het moederbedrijf achter Omoda en Jaecoo heeft samengewerkt met vier Aziatische bedrijven om een nieuw elektrisch merk te lanceren. De naam is Emta. Het klinkt stil. Dat is het niet.
Het kei-autosegment is niet alleen een niche. Het is het hele spel. Een derde van alle auto’s die in Japan worden verkocht, valt in deze kleine categorie. En decennia lang was het alleen een club voor de lokale bevolking. Honda, Nissan, Daihatsu, Suzuki. Zij hebben het gerund. Niemand anders mocht naar binnen.
Emta wil plaatsnemen aan tafel.
Hier is de splitsing. Chery bezit 27,27%. Dat is hun inzet. Maar ze staan niet alleen aan de top. De Chinese fabrikant Jiangsu Yueda komt overeen met dat exacte percentage. Het is een gelijkspel voor controle, tenminste op papier.
Dan komt de lokale bevolking tussenbeide. Autobacs Seven, de grote onderdelenhandelaar, bezit 18,18%. De Chinese batterijfabrikant Gotion heeft nog eens 18,18% in handen. De Japanse machinegigant Anest pakt als vreemde eend in de bijt de laatste 9,09%.
Trekt iemand werkelijk aan de touwtjes? Moeilijk te zeggen. CarNewsChina zegt dat Chery van plan is grotendeels als aandeelhouder te blijven. Geen agressieve overnametactieken hier. Gewoon chips op tafel.
Het eerste product arriveert binnenkort. Een boxy kleine EV. Hij is precies 3,4 meter lang. Speciaal gebouwd voor de Japanse kei car -voorschriften. Strakke regels. Kleine afmetingen. Lokale liefde.
Het concurreert rechtstreeks met legendes. De Honda N-Box. De Nissan Sakura. De Suzuki Hustler. De Daihatsu Tanto.
Onbevestigde details suggereren dat het lef bekend is. Het chassis en de aandrijflijn? Van Chery. Waarschijnlijk geleend van hun QQ Ice Cream. Dat is hun micro-EV van thuis in China. Er zit een voorasmotor in. Maakt 27 pk. Haalt ongeveer 100 mijl per actieradius. Genoeg voor de stad.
Gotion levert de batterijen. Autobacs verzorgt de verkoop. Ze kennen daar mensen. Anest beheert de kwaliteit. Ze bouwen fabrieken. Ze kennen precisie.
Waar begint het? China. Yueda bouwt deze. Ze maken hier Kia-auto’s. Vroeger maakten ze van die rare, hoekige HiPhi X-crossovers voor Human Horizons voordat alles uit elkaar viel. Ze hebben dus bereikervaring.
Maar er is een haak. Een belofte. Als de lancering standhoudt… als de Japanse chauffeurs deze dingen daadwerkelijk kopen… zou Em ta later daar in Japan auto’s kunnen bouwen. Een fabriek op eigen bodem. Dat zou iets betekenen.
Dit is niet zomaar één auto. Het is een routekaart. Nog drie modellen beloofd tegen 2029. Een supermini. Een kleine kruising. Een MPV. Langzaam omhoogkruipen in de hogere markt.
Er wordt niet over Europa gesproken. Of Groot-Brittannië. Of ergens anders. Chery heeft hier al vier SUV-merken. Misschien binnenkort vijf, terwijl de herboren Freelander opdoemt. Ze lijken gefocust op hun binnenlandse markten. Of in ieder geval hun specifieke eilanden van belang.
Emta volgt het pad van BYD. De grote reus probeerde Japan wakker te schudden. De markt is wispelturig. Het verzet zich tegen verandering. Het geeft de voorkeur aan traditie. Kleine doosjes met grote merken.
Dus waarom doet dit er toe? Omdat de kei-automarkt niet alleen klein is. Het is heilig. Als je het kraakt, heb je de Japanse smaak daadwerkelijk overwonnen. Niet alleen prijsgevoeligheid. Smaak.
Zal het werken? We zullen zien.
Het eerste model heeft nog niet eens een naam.
