Zespół brytyjskich inżynierów przesuwa granice prędkości dzięki Bluebird Aero, samochodowi z napędem odrzutowym, zaprojektowanemu z myślą o pobiciu rekordu 160 km/h. Tu nie chodzi tylko o prędkość; to odrodzenie ducha, który w połowie XX wieku doprowadził Sir Malcolma i Donalda Campbella do legendarnych rekordów prędkości na lądzie i wodzie.
Inżynieria rakiet kieszonkowych
Aero waży zaledwie 47 kg (z paliwem) i napędzany jest jednostopniowym silnikiem odrzutowym z turbiną gazową niemieckiej firmy JetCat, pierwotnie zaprojektowanym do modeli samolotów o wysokich osiągach. Turbina generuje ciąg o wartości 17 kg przy 123 000 obr./min, tworząc prędkość wyjściową 700 mil na godzinę – i ogłuszający ryk. Projektem kieruje Russell Annison, który wcześniej pracował nad próbą bicia rekordu prędkości na lądzie Bloodhound, wraz z Mattem Sadlerem (CAD i pilotowanie) i Adamem Rogersem (hamulce).
Od tunelu aerodynamicznego do samochodu nagrywającego
Projekt Aero jest mocno inspirowany samochodem grawitacyjnym Lola z 2013 roku, stworzonym na Festiwal Prędkości w Goodwood. Zespół wykorzystał wannę Loli o strukturze plastra miodu z włókna węglowego, aluminium i miodu, niestandardowe podwozie i nadwozie zoptymalizowane pod kątem tunelu aerodynamicznego (osiągające współczynnik oporu powietrza wynoszący zaledwie 0,22), aby stworzyć wyjątkowo opływowy pojazd. Skoncentrowanie się na aerodynamiki ma kluczowe znaczenie; Wydajność Aero jest tak duża, że nadal przyspieszał po wyłączeniu silnika odrzutowego podczas rekordowego lotu z prędkością 90 km/h w maju 2024 r.
Jazda 160 km/h
Zespół uważa, że Aero ma już wystarczającą moc, aby przekroczyć granicę 160 km/h. Ostatnie aktualizacje, w tym stery wydrukowane w 3D poprawiające stabilność hamowania, przybliżają je do celu. Największymi pozostałymi przeszkodami są utrzymanie stabilności przy ekstremalnych prędkościach i znalezienie opon, które wytrzymają obciążenie. Obecne opony rowerowe Schwalbe osiągnęły już swój limit, co wymaga poszukiwania mocniejszej gumy.
Aero ma zwodniczo wyrafinowaną maskę pod maską, z chłodzonymi wodą hamulcami tarczowymi, specjalnie spawanym aluminiowym zbiornikiem paliwa i niskoukładowym układem dostarczania paliwa, który minimalizuje ryzyko pożaru. W tym projekcie nie chodzi tylko o czystą prędkość; to świadectwo precyzyjnej mikroinżynierii.
Bluebird Aero stanowi odważną próbę przedefiniowania granic tego, co jest możliwe w wyścigach lądowych, udowadniając, że innowacja nie zawsze wymaga ogromnych budżetów lub tradycyjnych projektów. Ambicja osiągnięcia prędkości 160 km/h podkreśla nieustanny urok przekraczania granic, nawet w najbardziej nietypowych pojazdach.
