Londyn wycofuje piętrowy autobus New Routemaster, model z silnikiem Diesla i hybrydą wprowadzony na rynek w 2012 roku, w związku z przejściem miasta na całkowicie elektryczny transport publiczny. To posunięcie oznacza koniec ery pojazdu, który stał się synonimem kadencji byłego burmistrza Borisa Johnsona i zyskał przydomek „Autobus Borysa”.
Przejście na pojazdy elektryczne
Transport for London (TfL) systematycznie zastępuje Routemastera produkowanego przez Wrightbus alternatywnymi rozwiązaniami o zerowej emisji. W tym roku autobusy zostaną wycofane z eksploatacji na czterech kluczowych trasach, a w 2028 r. na kolejnej. To posunięcie odzwierciedla szersze zaangażowanie stolicy w zrównoważony rozwój i czyste powietrze. Autobusy elektryczne stanowią już około 30% londyńskiej floty autobusowej liczącej 8500 autobusów.
Kontekst polityczny i wady projektu
Decyzję o wycofaniu autobusów poparł obecny burmistrz Sadiq Khan, który wcześniej krytykował Routemaster jako marnotrawną i źle zaprojektowaną spuściznę swojego poprzednika. Khan podkreślił problemy z autobusami, w tym nieotwierające się okna i zawodną klimatyzację, nazywając je „niezwykle drogimi”. Jego administracja obiecała nadać priorytet stosunkowi jakości do ceny i wprowadzić bardziej wydajne, zeroemisyjne autobusy o lepszych osiągach.
Projekt zrodzony ze współpracy
Historia Routemastera sięga 2007 roku, kiedy Autocar zlecił projektantowi autobusów Capoco opracowanie nowoczesnego zamiennika oryginalnego Routemastera. Powstała koncepcja RMXL – hybryda napędzana wodorem z elementami stylu retro – przyciągnęła uwagę ówczesnego burmistrza Borisa Johnsona, który później ogłosił konkurs na wprowadzenie do produkcji podobnego projektu. Efektem końcowym był nowy Routemaster, budowany przez firmę Wrightbus od 2012 roku.
Perspektywy długoterminowe
Pomimo wycofywania niektóre z najmłodszych Routemasterów mogą pozostać w służbie po 2030 r. TfL przewiduje całkowite wycofanie autobusów z silnikiem Diesla do 2034 r. Jednak stopniowe wycofywanie z eksploatacji oznacza koniec charakterystycznego rozdziału w historii transportu publicznego w Londynie.
„W zamówieniach publicznych nie liczy się sentymentalizm”.
Likwidacja autobusu Borisov Bus pokazuje, jak względy pragmatyczne – koszty, wydajność i wpływ na środowisko – ostatecznie przeważają nad nostalgicznym przywiązaniem przy akceptowaniu wydatków rządowych.
