Het werd ingewikkeld voor tuners. Toen werden ze weer ingewikkeld. Jarenlang was de regel eenvoudig: knoei met de uitstoot, zorg voor federale warmte. Hardware, software, maakt niet uit. De overheid had je naam op een lijst staan voordat je zelfs maar de weg op ging. Toen, eerder dit jaar. De regering-Trump knipperde met haar ogen. Ze zeiden dat ze zouden stoppen met het indienen van strafrechtelijke vervolgingen wegens manipulatie-instrumenten. Een windverandering. Of zo leek het. Nu verschuift de grond weer onder onze voeten.
Het ministerie van Justitie wacht niet. Forbes meldt dat de DOJ klantgegevens achtervolgt die verband houden met EZ Lynk. Dit bedrijf uit de Kaaimaneilanden is momenteel verwikkeld in een Clean Air Act-rechtszaak die niet ten einde zal komen. Aanklagers kloppen ook niet alleen bij EZ Lynk aan. Ze overhandigden dagvaardingen aan Apple en Google. Ze willen de namen, e-mailadressen en details van iedereen die de app Auto Agent van EZ Lynk heeft gedownload. Amazon en Walmart? Ze kregen ook verzoeken, vermoedelijk gerelateerd aan de verkoop van hardware. En nee. We hebben het niet over een paar achterblijvers. We kijken naar meer dan 100.000 gebruikersrecords.
Dat is veel privacy op het spel voor één app.
Hier gaat het echter om. De aantijging tegen EZ Lynk gaat niet eens over de code die de uitstoot direct verbreekt. Het is meer… structureel. De app deelde geen grote rode knoppen uit met het opschrift ‘overal brandstof dumpen’ of ‘katalysatoren uitschakelen’. Niet echt. Het was een knooppunt. Een platform. Gebruikers hebben een OBDII -dongle in hun auto aangesloten. Plotseling. Ze konden vitale functies zien. Monitorfuncties. Kijk hoe hun motoren ademen.
Maar de app laat winkels ook met eigenaren praten.
Dus de stroom zag er als volgt uit: jij bent eigenaar van de auto. Je sluit de dongle aan. Je tuner – een genie in een garage aan de andere kant van het land – stuurt een deuntje. Je ontvangt het. Jij installeert het. Digitaal papieren spoor. Het is precies wat honderden onafhankelijke tuners elke dag in de VS doen, behalve dat ze het bij de koffie doen met de klant in de kamer. Geen logboeken. Geen digitale geest. Gewoon smeren en vertrouwen. Tot nu toe.
Voor het onderzoeken van deze claim is het niet nodig om elke persoon die het heeft gebruikt te identificeren.
De DOJ beweert dat EZ Lynk een huis heeft gebouwd dat specifiek bedoeld was voor illegale verwijderingen. EZ Lynk beweert dat ze een gereedschapskist hebben gebouwd die toevallig een hamer bevat die je voor slechte dingen zou kunnen gebruiken. Of goede diagnostiek. Of monitoring. EZ Lynk beweert dat Apple en Google van plan zijn deze eis voor de rechtbank te bestrijden. Walmart bleef stil. De advocaten van EZ Lynk maakten het punt dat het niet nodig is om elke gebruiker te identificeren. Slim. Schoon. Jammer dat dit de dagvaarding waarschijnlijk niet zal tegenhouden.
Waarom doet dit er toe?
Denk aan januari. De huidige regering heeft expliciet verklaard dat ze zullen stoppen met het vervolgen van strafzaken wegens geknoei met software. De DOJ gaf zelfs opdracht om bestaande strafzaken te laten vallen. Een duidelijke lijn in het zand. Maar kijk eens goed naar wat hier gebeurt. Dit is geen strafzaak. Ten minste. Nog niet. Die maas in de wet is wijd open. De regering kan het criminele verblijf omzeilen en in plaats daarvan EZ Lynk met enorme civiele straffen treffen. Ze kunnen nalatigheid aanvoeren. Ze kunnen pleiten voor het faciliteren van illegale handelingen.
Maar om die civiele zaak op te bouwen, hebben ze lichamen nodig. Of tenminste. E-mails. Telefoonnummers. Bewijs van schaal.
Ze willen dat privégegevens een punt bewijzen dat ze misschien niet eens meer hoeven te bewijzen in de strafrechtbank. Het grijze gebied groeit niet alleen maar. Het wordt in kaart gebracht. In verschrikkelijke details. En 100.000 chauffeurs staan er middenin, wachtend om te zien of hun hobby de prijs van een dagvaarding van de overheid waard is.
Wie wint die ronde? Moeilijk te zeggen.
