Een bumpersticker is slechts een analoge tweet. Het is de ouderwetse methode om gedachten, meningen, belachelijke veronderstellingen, beledigingen, informatieve verklaringen en politieke slogans uit te zenden. “Baby aan boord.” “Jezus houdt van je.” “Maak Amerika weer groot.” Of de klassieker ‘Verbied voorgeraspte kaas – laat Amerika weer raspen’. Je snapt de drift.
Maar kun je er te veel hebben?
Dat hangt helemaal af van wie je het vraagt. De autoriteiten hebben uiteraard een mening. Veiligheid is de eerste zorg. In de VS heeft elke staat verschillende regels voor het gebruik van stickers op autoruiten. Mississippi verbiedt alle raamstickers, behalve officiële. Indiana is milder en staat ze toe, zolang ze maar 4 inch in het vierkant (25 vierkante centimeter) of minder zijn en zich aan de onderkant van de passagierszijde van de voorruit bevinden.
De psychologie van de stickerbom
Volgens psycholoog William Szlemko en een team van andere onderzoekers van de Colorado State University bestaat er zeker zoiets als te veel bumperstickers. Uit een onderzoek dat ze in 2008 uitvoerden, bleek dat de hoeveelheid stickers op een auto een voorspeller was van woede op de weg. Hoe meer spullen er aan de buitenkant van je rit zijn gepleisterd, hoe groter de kans dat je eruit springt met een bandenlichter. Dit gebeurt zelfs als al uw automatische berichten vrede en liefde communiceren.
De reden hiervoor is eenvoudig. Sommige mensen identificeren zich sterk met hun auto. Ze beschouwen ze als hun persoonlijke territorium. Zelfs als dat persoonlijke territorium over de openbare weg raast. Hoe territoriaaler iemand is, des te gewelddadiger hij of zij kan worden als hij een bedreiging voor zijn/haar ruimte waarneemt. Stickers zijn een goede indicator voor de territoriale houding van een bestuurder. Blijf dus uit de buurt van bestickerde rigs, wat je ook doet.
Wanneer anderen je een klap geven met hun mening
Het hangt er natuurlijk ook van af wie de sticker doet. De eigenaar van de auto? Of iemand anders?
In Oakland, Californië, werd een SUV die te lang ongebruikt op een parkeerplaats op straat stond, de locatie voor een interventie georganiseerd door een kunstenaar genaamd Nite Owl. Deelnemers werden uitgenodigd voor een ‘Slapocalypse’. Het resultaat was een auto die van boven tot onder en van voor tot achter vol zat met stickers.
Parkeer niet op een plek voor gehandicapten in Brazilië, tenzij u daartoe het recht heeft. Eén man keerde terug naar zijn moreel onverdedigbare parkeerplaats en vond zijn voertuig zo volledig onder de stickers gesmoord. Hij moest er een paar eraf trekken om door zijn voorruit te kunnen kijken terwijl hij beschaamd wegreed voor de joelende menigte toeschouwers. Voor een extra effect zijn de stickers kunstig aangebracht om het universele gehandicapte teken van een persoon in een rolstoel weer te geven. Het incident kan al dan niet een bewustmakingsstunt zijn geweest. Op de een of andere manier was de boodschap zeer plakkerig.
Het Eerste Amendement biedt veel bescherming voor beledigende uitlatingen, waardoor het onwaarschijnlijk is dat de meeste citaten uit bumperstickers een constitutionele uitdaging zouden kunnen doorstaan.
Het recht om jezelf te uiten is een gegarandeerd grondwettelijk recht. Bumperstickers vertegenwoordigen een reguliere, en soms humoristische, manier waarop mensen zich over elk onderwerp onder de zon kunnen uiten. Maar bumperstickers met godslastering, een beschermde vorm van meningsuiting, leiden af en toe tot een dagvaarding of arrestatie.
Lijkt uw voorruit al een collage? Of is de jouwe schoon genoeg om de weg voor je te zien?
