Waar je eigenlijk naar keek
Vergeet wat je denkt te weten over luxe uit de jaren 80. In 1986 bouwde BMW iets vreemds voor mensen die de 745i saai vonden. Het was de Alpina B12. Hier in Amerika bekend als de L7. Het was niet zomaar een verlengde sedan. Alpina, die sinds ’83 de volledige status van fabrikant had, plakte er niet alleen badges op. Zij hebben het gebouwd. Het interieur? Een meesterwerk van overdaad. Diep leer. Wortelhout. De hele cabana van een privéjet. Het kostte een fortuin. Veel meer dan een Mercedes 560SEL. Veel meer dan de Jaguar XJ12.
Hebben ze er veel verkocht?
Nee. De cijfers zijn vaag maar klein. Klein. Er een vinden op een schroothoop is geen geluk. Het is statistische tegenstand.
Waarom Duitse auto’s uit de jaren 80 achterblijven
De jaren 80 zijn de ongemakkelijke tienerjaren van klassieke auto’s. Oud genoeg om er toe te doen, maar niet oud genoeg om respect te krijgen. De W126. De E23. Ze zitten gevangen in de kloof. De vooroorlogse verzamelaars kijken er dwars doorheen. De oorspronkelijke eigenaren? Te jong om zich druk te maken over het behoud, te oud om te genieten van de onderhoudsrekening. Het is een generatiesprong.
Zeldzaamheid helpt niet. Zeldzaamheid zonder club betekent niet de moeite waard.
Waar zijn de registers? De concoursklassen? De veilinghuizen die voorbeelden bieden voor serieus geld? Nergens. Zonder een stam die het aanbidt, belandt zelfs het zeldzaamste staal onder de pers. Is het verrassend?
Misschien een beetje. Maar het is logisch.
De Denver Realitycheck
Er is hier een ongemakkelijke waarheid. Zeldzaamheid is niet hetzelfde als overleven. Verzamelauto’s hebben ecosystemen nodig. Onderdelen. Vrienden. Gegevens. De Alpina L7 had er geen. Als je dat specifieke sierstuk uit 1987 nodig hebt, veel succes. Je zult voor altijd zoeken. De restauratiekosten schrikken mensen af voordat ze zelfs maar de sleutel omdraaien.
We weten niet echt wat iemand vandaag de dag waard is. Reguliere E23’s worden goedkoop verhandeld: vijf cijfers, laag. Dit ding? Zou meer moeten kosten. Maar zullen mensen betalen? We hebben de laatste tijd niet veel transacties gezien die dit bewijzen. Die auto uit Denver is een datapunt dat voor altijd verloren is gegaan. Het is nooit in een catalogus terechtgekomen.
Dus hier staat het. Het venster voor het opslaan van deze machines is niet voor altijd open. Ze rotten nu in garages. Eigenaren die niet weten dat ze geschiedenis bezitten. Eigenaars die de rommel gewoon willen verkopen.
