Je hebt een gat geslagen. Je schorsing schreeuwt. U dient een claim in. De gemeente zegt nee.
Opnieuw.
Nieuwe cijfers suggereren dat je een kans van 75 procent hebt om door de lokale autoriteiten te worden gesloten. Drie op de vier chauffeurs lopen met lege handen weg na het raken van deze betonnen kraters.
BBC Freedom of Information -verzoeken haalden de gegevens op. Tussen april 2020 en maart 2025 keerden gemeenten in Groot-Brittannië slechts 24 procent van de claims uit. Van de 207 autoriteiten in Engeland, Schotland en Wales hebben er 147 daadwerkelijk geantwoord. In totaal verwerkten zij 146.002 claims. Van die rommel werd slechts ongeveer £13,5 miljoen teruggegeven aan de chauffeurs.
Het is echter niet gelijkmatig verdeeld.
Alleen al Shropshire Council is de afgelopen vijf jaar met meer dan £ 1 miljoen gedaald. Dat dekt ongeveer 71 procent van hun specifieke claims. Dan heb je plaatsen als Essex County Council, waar het uitbetalingspercentage op een sombere vijf procent ligt. Geluk speelt hier een grotere rol dan de kwaliteit van de weg.
Dat geld krijgen? Succes.
Je moet drie dingen bewijzen. Eerst brak het gat je auto. Ten tweede kost het repareren ervan geld. Ten derde, en het moeilijkste van allemaal: de raad wist het.
Als ze hun onwetendheid over het bestaan van de kuil kunnen bewijzen, zijn ze jou niets verschuldigd. Nalatigheid is de sleutel, geen schade. De meeste chauffeurs hebben geen bewijs dat de autoriteit wist.
De cijfers exploderen echter.
RAC -cijfers laten een stijging van het aantal claims met 91 procent zien tussen 2021 en 2024. We gingen van ongeveer 27.000 klachten naar meer dan 53.000. Simon Williams, hoofd beleid bij de RAC, noemt het een enorme opgave om de wegen weer op een respectabel niveau te krijgen. Hij heeft gelijk.
Hoe respectabel? Niet erg.
De Asphalt Industry Alliance schat dat de kosten voor het repareren van het afbrokkelende netwerk in Engeland en Wales ruim £18,6 miljard bedragen. Alleen voor de directe reparaties.
De overheid heeft dit jaar £1,6 miljard uitgedeeld voor snelwegonderhoud. Dat zou tegen het einde van dit decennium moeten stijgen tot £2 miljard per jaar. Er zijn echter wel voorwaarden aan verbonden. Raden moeten bewijzen waar het geld precies naartoe gaat. Verlies het bewijs, verlies het geld.
Malcolm Simms van de AIA kent de valstrik. Frontload de investering.
“Hoewel wegen niet worden onderhouden, kosten ze meer om ze te herstellen.”
Wij wachten. Het asfalt brokkelt af. Wij kopen nieuwe banden.
En de raden? Ze behouden het wisselgeld nog steeds.
