Japan was vroeger eigenaar van het luxe MPV-spel. Als je in het comfort van een privéjet rond wilde vliegen, kocht je een Lexus LM, een Alphard of misschien een Vellfire. Zij waren de iconen. Maar de tijden veranderen. China dringt nu de ruimte binnen met agressieve modellen van Denza, Nio, Zeekr en anderen. Ga de GAC M8 binnen.
Ik heb een week met iemand doorgebracht in Australië om te zien of de hype steek houdt. Het doel? Om te zien of het kan wedijveren met die Japanse getrouwen. Het stelde niet teleur. Niet eens in de buurt.
Hoeveel kost de Gac M8 uit 2026 vergeleken met een Lexus?
Prijs is waar het verhaal sappig wordt. De M8 is een plug-in hybride MPV die de concurrentie aanzienlijk ondermijnt. Er zijn momenteel slechts twee trims in Australië.
- Premium: Begint bij AU$76.595 (ongeveer ($53.000 USD).
- Luxe: Het model dat ik heb getest, vanaf AU$83.895 ($58.000 USD ongeveer) exclusief kosten voor onderweg.
Vergelijk dat eens met de VW ID. Buzz (AU$87.995) of de Kia Carnival (tot AU$79.450). De M8 is competitief. Maar de echte schokker? De Lexus LM500.
Een Lexus LM 350h begint bij AU$147k. De LM 500i h begint bij AU $ 199.805 voordat hij op de weg gaat. Voor de prijs van één Lexus LM 500 kun je twee GAC M8’s op je oprit parkeren en heb je nog ruim AU$26.000 over voor koffie. Dat is geen typfout. Dat is een duizelingwekkende hoeveelheid geld.
En dit leidt tot een belangrijke vraag waar veel gebruikers naar zoeken: is de GAC M8 de helft van de prijs waard van een luxe Lexus MPV? Gebaseerd op mijn rit? Verrassend genoeg, ja. In sommige opzichten.
Is de GAC M8 plug-in hybride geschikt voor Australische bestuurders?
Het is de enige PHEV MPV in het Australische aanbod. Hij maakt gebruik van een 2,0-liter twin-scroll turbo viercilinder gecombineerd met een batterij van 25,74 kWh en een elektromotor. Het vermogen bedraagt 219 kW (294 pk) en 550 Nm.
Dat klinkt snel, toch?
In theorie.
In de praktijk voelt het niet zo peperig aan als het specificatieblad doet vermoeden. De aandrijving gaat uitsluitend via een automaat naar de voorwielen. GAC claimt een sprint van 0-100 km/u van ongeveer 9,7 seconden. Vanaf de bestuurdersstoel voelt het… beleefd. Aarzelend zelfs, totdat je het gaspedaal intrapt. Vervolgens regelt de elektromotor de stadssnelheden, en wanneer de turbo wakker wordt, schopt hij.
Ondanks de kracht is er geen sprake van onderstuurchaos. En dankzij het PHEV-koppelbeheer is de wielspin van de lijn in natte of koude omstandigheden minimaal. Je hebt niet het gevoel dat je met een dier worstelt.
De rit is waar hij echt uitblinkt. Grote voertuigen als deze zweven meestal rond alsof ze op luchtbedden staan en stuiteren over elke kier. De M8 doet dat niet. De vering is afgesteld voor een verrassend atletisch gevoel voor een boot van dit formaat. Het vlakt zichzelf af. De besturing voelt zwaar en direct aan voor een elektrische opstelling. Het voelt niet als een bus in bochten. Het is indrukwekkende techniek voor een pakket van minder dan $ 100.000.
Het interieur: Jet-On-Wheels-luxe voor een fractie van de prijs
De ontwerptaal is gedurfd. Sommigen noemen het misschien agressief. Ik blijf bij vetgedrukt. De chromen grille is enorm. De koplampen zijn ingewikkeld. Het draait hoofden. Veel hoofden.
Binnen is de indeling traditioneel, wat verfrissend is. Geen zwevende tablets die om aandacht schreeuwen. In plaats daarvan krijg je een 12,33-inch drivercluster en een 101-inch centraal aanraakscherm. De materialen? Zacht aanvoelend leer op het dashboard, de deuren en het stuur. Het voelt substantieel.
Het goede: eersteklas tweede rij
Dit is de geldrij. GAC wist precies wat kopers wilden. Je krijgt (eindelijk) twee kapiteinsstoelen met massagefuncties, een speciaal touchscreen aan de zijkant van de console, verwarmde/gekoelde bekerhouders en voetsteunen die onder de stoelen tevoorschijn komen. Er zijn ook dienbladtafels die uit de rugleuningen van de voorstoelen kunnen worden geklapt.
Het voelt premium. Echt premium.
Voeg daar elektrische schuifdeuren, sfeerverlichting, een suède hemelbekleding en twee glazen panoramische daken aan toe. Eén ziet eruit als een schuifdak; de andere ziet eruit als een gigantisch raam direct achter de tweede rij. Het overspoelt de cabine met licht en zorgt ervoor dat de cabine luchtig aanvoelt en niet claustrofobisch.
Het slechte: een verblindend scherm en een strakke achterkant
Laten we het hebben over de middenconsole. Een zee van pianozwart. Het trekt vingerafdrukken aan. Het trekt stof aan. Het is moeilijk te negeren.
Dan is er de infotainmenthoek. Het 10 inch scherm is kantelbaar. Als de zon hoog staat, is het een verblindingsfeest. Ik besteedde meer tijd aan het turen naar een spiegelbeeld dan ik wilde toegeven. Ik kon geen automatische helderheidsmodus instellen, dus ik was de hele middag aan het spelen met de schuifregelaar. Het is een eenvoudige oplossing van GAC. Te laat, maar simpel.
En de voorstoelen? Ze hebben warmte en ventilatie. Geen massage vooraf. Gemiste kans voor een luxe auto.
Lelijke waarheid: de derde rij
Hier stuit het label ‘luxe’ op een muur. De derde rij is krap. Schokkend strak.
Volwassenen kunnen daar passen. Maar alleen voor zeer korte ritten. En alleen als ze geen beenruimtevoorkeuren hebben. De hoofdruimte is ook krap. Vanwege deze indeling heeft de M8 moeite om een echte gezinswagen voor vijf of zes volwassenen te zijn. Het wordt meer een chauffeursauto voor VIP’s in rij 1 en 2. Rij 3 is voor kinderen. Of vracht. Maar niet een vierde volwassene op een cross-country rit.
Prestaties en efficiëntie bij gebruik in de echte wereld
GAC vermeldt op papier een elektrisch WLTC-bereik van 155 km (96 mijl). In de echte wereld? Mijn testen leverden minder op, maar nog steeds bruikbaar voor dagelijkse stadsritten. De batterij laadt op met 6,6 kW langzaam en 74,3 kW DC. De DC-lading is qua snelheid niet wereldschokkend, maar is voldoende.
Brandstofverbruik was waar ik sceptisch over was. Gezien het leeggewicht van 2.077 kg (4.580 lb)?
Mijn gemiddelde? 4,8 liter per 100 km gecombineerd. Meer dan 22 mijl per US gallon-equivalent.
Dat is respectabel voor een bestelwagen van 2 ton. GAC claimt betere cijfers onder strikte voorwaarden, maar mijn echte rijgedrag in de mix van snelwegen en stadsstraten voelde efficiënt zonder traag te zijn.
Laatste gedachten over de ambitieuze MPV van GAC
Is de GAC M8 perfect? Nee.
De derde rij is voor veel gezinnen onpraktisch. De schittering op het scherm is vervelend. De looks zijn polariserend: je houdt van de dominantie van chroom of je haat de extravagantie.
Maar vraag jezelf eens af: wanneer was de laatste keer dat een auto van $ 75.000 zoveel technologie, rijcomfort en verfijning bood zonder dat hij goedkoop aanvoelde?
Je zou moeten kijken naar gebruikte Lexus LM’s die twee keer zoveel kosten. En zelfs dan variëren de gebruikte prijzen enorm. De M8 new biedt een compleet pakket. Het is stil. Het is snel genoeg. Het is comfortabel.
Voor de leidinggevende die een eersteklas ervaring op wielen wil, of het kleine bedrijf dat een premium shuttle nodig heeft die de portemonnee niet leegmaakt, zoals de Japanse gevestigde exploitanten, is dit een kanshebber.
Het zal een Toyota Kluger niet vervangen als je elke dag drie rijen nodig hebt voor vijf schreeuwende kinderen. Maar als u op zoek bent naar luxe met ruimte, en bereid bent een compromis te sluiten op de achterste rij, dan steekt deze ver boven zijn prijsklasse uit.
De Chinese auto-industrie is niet alleen bezig met een inhaalslag. Ze halen in segmenten in die Japan tientallen jaren als heilig heeft beschouwd. En met zo’n voertuig? Het worden een paar dure jaren voor Lexus in het segment van de luxe minivans.
De M8 voelt niet goedkoop aan. Het voelt als een serieuze uitdaging voor de Japanse dominantie in de premium MPV-sector.
Het is geen perfecte auto. Het heeft gebreken. Maar voor de prijs? Het is een ongelooflijk voorstel. Eén die je moet proefrijden om te geloven. Omdat het lezen van het specificatieblad je gewoon niet voorbereidt op de stilte, de rijkwaliteit en de pure prijs-kwaliteitverhouding.
De vraag is niet langer kunnen Chinese merken concurreren? De vraag is nu: kunnen de oude merken het tempo bijhouden?
