De meeste mensen zien een glimmende doos en kopen deze. Reece Morden deed dat ook. Hij vond zijn Rover Vitesse uit 1987 online in 2018. De verkoper nam zes telefoontjes aan terwijl Reece daar naar de auto stond te kijken. Dat had een rode vlag moeten zijn. De auto zag er onberispelijk uit. Dat was het niet. Het was een haastklusje om metaal te verplaatsen. Reece heeft het toch gekocht.
Het heeft hem zes jaar gekost.
Zes jaar van zwoegen, zweten en afvragen waarom een ‘stijlvolle’ grand tourer aanvoelt als een tijdbom op wielen. Maar kijkend naar het resultaat weet de jongen geboren in de jaren 2000 dat hij de juiste beslissing heeft genomen. Dit is niet zomaar een auto. Het is een les in geduld, verpakt in staal uit de jaren 80.
Waarom deze Rover SD1 de restauratiehoofdpijn waard is
Je zou niet denken dat een auto uit 1987 modern aanvoelt. Toch komt de Vitesse volgens Reece verrassend goed mee met het verkeer. Er ontbreekt een dubbelmassavliegwiel. Dat betekent een beetje trillingen bij lage snelheden. Je voelt het tot in je botten. Maar anders? Het beweegt.
De styling is de belangrijkste trekpleister. Scherpe hoeken. Een aangedreven antenne die nog werkt (en nog steeds werkt). Het is pure esthetiek uit de jaren 80 zonder al te veel moeite te doen. Reece heeft nog niet veel oude auto’s gereden. Hij was onder de indruk van de kracht van de zescilinder-in-lijn. Hij was niet onder de indruk van de rijkwaliteit.
De ophanging voelt zijn leeftijd. Moeilijk te geloven dat dit op de markt werd gebracht als een sporthatchback. Tegenwoordig rijdt hij meer als een grand tourer. Zacht. Veerkrachtig. Ontspannen. Het snijdt niet in de bochten; het rolt over hen heen. Als je sportief rijgedrag wilt, is dit het niet. Als je wilt cruisen terwijl je er cool uitziet, dan is dat het geval.
Hoe je een overhaaste aankoop van een klassieke auto kunt herkennen
Dit is waar het waarschuwende verhaal begint. De meeste Vitesses verkopen snel. Meestal binnen eigenaarsgroepen. Reece had geluk, althans dat dacht hij. Hij zag zijn advertentie online en haastte zich ernaartoe. Hij zag perfectie. Hij zag een koopje.
Hij kocht het. Toen keek hij dichterbij.
Voor de verkoop werd de auto weer in elkaar gezet. Onderdelen waren fout. Er ontbraken onderdelen. De motor was herbouwd door iemand die er duidelijk niets om gaf. Het resultaat was een mechanische loterij.
- Brandstofpomp defect. Tweemaal.
- Totale elektrische gremlins. Lichten gingen kilometers van huis uit.
- Motorcomplicaties. Ruwe loop, gebrek aan vermogen en geluid dat er niet zou moeten zijn.
Het liet hem in de steek. Vaak. Herhaaldelijk.
Waar moet je zoeken naar verborgen rotting bij een opnieuw gespoten klassieker
Dan was er de verf.
Op een dag keek Reece tijdens het rijden naar de zijkant van de auto. Roest borrelt door de nieuwe laag heen. Natuurlijk. Je koopt geen gebruikte Rover SD1 zonder oppervlakkige problemen te verwachten. Je verwacht geen structureel bedrog. Maar daar was het.
Een Rover SD1 restaureren betekent meer dan alleen nieuwe onderdelen monteren. Het betekent het ontdoen van leugens. Het betekent ontdekken hoe ‘gehaast’ er echt uitziet als je erin leeft.
Is het kopen van een project SD1 een goed idee?
Voor Reece? Absoluut. Hij houdt nu van de auto. Hij houdt van de stijl van de jaren 80. Hij houdt van de uitdaging. Hij
