Automobili Mignatta schreeuwt niet. Ze plagen.
Op het Goodwill Festival of Speed van 2026 – wacht, het Goodwood Festival of Speed – laten ze schetsen zien voor een auto genaamd de Rina Coupé, die in 2027 moet verschijnen.
Het zit naast hun bestaande Rina Barchetta.
Het zal een atmosferische motor hebben die 493 paarden produceert. Handmatig. Zes snelheden.
Geen hybride gezeur hier. Geen schakelpeddels die naar je klikken als een accountant die boeken in evenwicht houdt. Dit is handwerk uit Piemonte in zijn meest hardnekkige vorm.
Gesloten maar klassiek
De Rina Coupé heeft hetzelfde monocoque-chassis van koolstofvezel, maar dan in Grand Tourer-kleding uit de jaren zestig. Denk aan een strak profiel. Dat iconische dubbelbubbeldak voor hoofdruimtestijl. En een Kamm-stijl achterkant die de boel efficiënt instopt met dubbele ronde achterlichten.
Het ziet er modern uit. Het rijdt ouderwets.
De motor? Een 5,0-liter V8 met natuurlijke aanzuiging.
Handgeschakelde versnellingsbak. Zuiver analoge ingang. De makers geven er de voorkeur aan om de auto te voelen, boven alleen maar te horen dat hij snel is via een scherm.
Een eerbetoon aan Battilastra
Terwijl de Coupé de aandacht trekt, krijgt de Barchetta een glans. Een nieuwe kleurstelling die op Goodwood werd geïntroduceerd, is een eerbetoon aan battilastra – die ambachtelijke vakmensen in Piemonte die vroeger metalen platen met de hand beukten.
De afwerking is licht. Het benadrukken van de rondingen.
Gesmede carbondetails zorgen voor contrast. Nieuwe wielen. In de cockpit? Bewerkte onderdelen. Zelfs de schakelpoort werd opnieuw doordacht. Ze tonen zelfs de koolstofaandrijfas publiekelijk: deze verliest gewicht en verscherpt de dynamische respons.
Waarom digitaal gaan als metal het verhaal beter vertelt?
Mignatta is klein. Italiaans. Aandringend. Ze houden een traditie levend die de grote fabrieken al hebben begraven onder koppelspecificaties en batterijcellen.
Het is nu nog maar een schets. Of een gerenderde livrei.
Maar de bedoeling is luid genoeg.
